Rhetta Hughes – Een stem uit duizenden.
Hoe ik haar ontmoette
Tijdens de repetities van de theatertournee The Young Messiah, waarin de muziek van Händel door Tom Parker in een modern jasje werd gestoken, hoorde ik voor het eerst een zangeres die me volledig betoverde. Haar stem, performance en persoonlijkheid raakten me diep. Elke voorstelling in de Benelux keek ik reikhalzend uit naar het moment dat zij haar nummers zou zingen.
Of ze nu een topdag had of worstelde met griep of koorts, Rhetta Hughes gaf altijd alles. Ze zong en performde op de toppen van haar kunnen. Toen ze mij na de tournee vroeg om met haar samen te werken als haar muzikaal begeleider, voelde ik me vereerd – en eerlijk gezegd een beetje overdonderd. Natuurlijk liet ik deze kans niet aan me voorbijgaan.
muziek die ze tijdens de toer met Harry Belafonte zong. Wij namen dit op waar ze alle vocale partijen voor haar rekening nam.
Wie was Rhetta Hughes?
Rhetta Hughes (15 juni 1939 – 3 juni 2019) was een Amerikaanse soulzangeres, musicalactrice en incidenteel filmactrice.
Ze begon haar carrière in de jaren ’60, eerst in clubs in Dallas en Chicago voordat ze werd ontdekt door Bill Cosby. Haar grootste muzikale successen behaalde ze met haar versie van Light My Fire, dat in 1969 een hit werd. Naast haar solocarrière werkte ze als sessiezangeres mee aan grote projecten, waaronder Roberta Flack’s Feel Like Makin’ Love en speelde ze in de film the Wiz, van Quincy Jones en Michael Jackson. De wereldtoer van Harry Belafonte zong ze mee.
In de jaren ’70 en ’80 speelde Rhetta in diverse Broadway-producties, zoals Don’t Play Us Cheap, Dreamgirls en Amen Corner (waarvoor ze een Tony Award-nominatie ontving). Vanaf de jaren ’90 woonde en werkte ze in Nederland, waar ze onder andere in Josephine: the Musical en The Glory of Gospel en teh Young Messiah te zien was.
The Young Messiah – De eerste samenwerking
Na The Young Messiah begon onze samenwerking. Haar muzikaliteit, professionaliteit en toewijding waren ongekend. Ze was veeleisend – zowel voor zichzelf als voor anderen – maar altijd met een warm hart en een groot gevoel voor humor.
Ella the Musical – Het grote project
In 2000 begon Rhetta aan een ambitieus project: een musical over het leven en de muziek van Ella Fitzgerald. Dit was haar eigen visie, waarin ze zelf de artistieke leiding nam. Samen deden we maandenlang research – we verzamelden albums, videobanden en archiefmateriaal. Ze was vooral geïnteresseerd in Ella’s samenwerking met pianist Tommy Flanagan en de Jazz at the Philharmonic-periode.
Mijn taak was het uitwerken van de arrangementen en het samenstellen van de band:
- Niek van Wiggen – drums
- Arnoud van den Berg – bas (mijn oude bandmaat uit Change)
- Gijs Dijkhuizen – tenor sax
- Pascal Haverkate – trompet (Porgy & Bess, Centre of the Inner Self)
- Harmen Jan Teulen – sax (Hi5-showband)
- Rainer Müller – trombone
- Jan Willem van der Kouwe – gitaar
- David Cameron – productiehulp
Rhetta vertrouwde volledig op mij om de juiste muzikanten te kiezen en gaf mij daarin alle vrijheid. Dat respect en vertrouwen betekende veel voor me.
De voorbereidingen en de pilot
De maanden voor de eerste try-out in theater De Meervaart waren intens. Alles moest tot in de puntjes voorbereid zijn. Rhetta perfectioneerde haar zang en performance, terwijl ik met de band werkte aan het zo authentiek mogelijk benaderen van Ella’s stijl.
Ondertussen leerden we elkaar steeds beter kennen. We bespraken urenlang muziek, het leven en haar zorgen over haar moeder, die ze later naar Nederland zou halen. Ze was een privé-persoon, maar met een groot hart.
Tijdens een wandeling over de Albert Cuyp-markt hadden we de slappe lach toen ik uitlegde waarom een bepaald Ella Fitzgerald-nummer niet goed zou werken in Nederland:
“What??? … We can’t sing ‘There’s a LUL in my life’???”
Ze genoot van zulke momenten, met haar droge humor en scherpe observaties.
De voorstelling en de impact
De pilot was een groot succes. Iedereen was voorbereid, en alles verliep vlekkeloos – ondanks het feit dat ik op dat moment zelf op de rand van een mentale breakdown stond.
Toch werd de musical uiteindelijk niet opgepikt voor een grotere tournee. Henk van der Meijden zag er geen commerciële toekomst in. Een bittere pil, maar de herinnering aan het project blijft dierbaar.
Rhetta’s nalatenschap
Rhetta was een artiest in hart en nieren, een perfectionist met een onmiskenbare passie. Ze was niet alleen een muzikale mentor, maar ook een bijzondere vriendin. Haar schilderijen, haar muziek, haar verhalen – ze leven voort.
Rhetta en haar moeder die ze liefdevol verzorgde.