Droom in vervulling…

Mijn grote wens was altijd om een vleugel tot mijn beschikking te hebben. Die wens kwam in 2003 uit. Ik kreeg letterlijk een beauty met historie in mijn schoot geworpen door de familie Andriessen. Het instrument was van Hendrik, en zijn zonen Louis en Juriaan hebben erop leren spelen en componeren. Ik kreeg hem in levenslange bruikleen. Hoe bijzonder!

Wel pijnlijk was dat een grapje dat ik tegen een journalist maakte, de krant haalde. Er was namelijk een stukje tussen de toetsen gehavend, en ik zei gekscherend dat ze daar peukjes op hadden uitgedrukt. Maar als je de artikelen van deze mij goedgezinde grapjas bekijkt, staat er telkens wel iets mafs over mij geschreven.

Toch ben ik eeuwig dankbaar dat dit prachtige instrument mij werd toevertrouwd. Rond diezelfde tijd kreeg ik ook een aanbod voor een andere vleugel, afkomstig van een andere iconische familie uit de Nederlandse muziekgeschiedenis: die van Rogier van Otterloo. Die vleugel is uiteindelijk bij de familie gebleven. En inmiddels is ook de prachtige Duysen-vleugel van de Andriessens weer terug bij de familie, via Louis.

Voor mij was het uiteindelijk praktischer om een fantastische piano aan te schaffen, helemaal naar mijn smaak: de Grotrian-Steinweg.

Mijn tip: wens jezelf het mooiste toe waar je hart sneller van gaat kloppen.