Qubic Music drieluik

Qubic Music drieluik

Jasper Bom
Michiel Buursen
Qubic Music. Een samenwerking tussen geluidstechnicus Jasper Bom en musicus Michiel Buursen. Wat begon als een experiment, mondde uit in een 3 luik. Samen met 10 musici hebben wij dit in 3 unieke albums weten te vangen.
“Centre of the innerself” Dit album bestaat uit 8 composities van Michiel Buursen. Een 7 koppige formatie bestaande uit musici waar Michiel de afgelopen decennia mee heeft samengewerkt. Het is een blend van allerlei stijlen en is een instrumentaal album met een lekkere groove.Er is ruimte voor de doorgecomponeerde thema’s en ook voor improvisaties. Het staat bol van de actie en interactie tussen de topmusici. Het is een uitgebalanceerde mix geworden van akoestisch en elektronische instrumenten. Ik bespeelde Vintage analoge synthesizers. Deze authentieke sounds worden afgewisseld met de nieuwste software gestuurde synts.
Toegevoegd: Verwijderd:
Pascal Haverkate : trompet/bugel
Verwijderd:
Thijs van Otterloo : tenor/alto en sopraan saxofoon
Verwijderd:
Folker Tettero : akoestisch en elektrische gitaren
Verwijderd:
Marco van Os : bas
Verwijderd:
Arno van Nieuwenhuize : drums
Verwijderd:
George Pelupessy : percussie
Verwijderd:
Michiel Buursen : componist /piano/ rhodes/hammond en synthesizer programmering
Centre of the Innerself Michiel Buursen
“State of Mine” Dit album is een piano-soloproject en bestaat uit eigen composities en instant composing. Dit betekent dat ter plekke de compositie in de stilte van de studio met alleen de vleugel en pianist is ontstaan. En uit eigen composities geïnterpreteerd in het moment van spelen in de studio. Ook hierin zit de vrijheid en het intuïtieve piano spelen. De muziek is van meditatief, verstillend tot dynamische creaties. Een track is een combinatie van piano en klankschalen.
Michiel Buursen
JD Walter & Michiel Buursen trio : “Standards at Qubic” Dit album is een samenwerking tussen Michiel en zijn oud huisgenoot, JD Walter, van 20 jaar geleden. De New Yorkse jazz-zanger is een internationaal gelauwerde stemvirtuoos. Samen met Jasper Somsen op contrabas en Wim Kegel op drums hebben ze een album opgenomen met standards van de American songbook. De muziek is voor deze gelegenheid in een geheel nieuw jasje gestoken. Een compositie van Michiel is voorzien van een tekst van dichter Rumi en complementeert het standard album.
jdmbtrio studio
De mensen die meewerkten aan de drieluik komen uitgebebreid aan het woord. De verhalen van deze unieke mensen zijn opgetekend in een speciale podcast die ik in het leven heb geroepen. “Eigen wijzen“, de verhalen achter de mens. Sinds de mp3 en streaming zijn intrede deed, is er steeds minder informatie bij een album te vinden. Dus deze podcast, blogs en vlogs zijn de liner-notes en album info 2.0
podcast eigen wijzen

Hieronder vind je alle blogs die met de verhalen achter Qubic Music.

Piano, Rhodes, plug-ins en analoge synts

Piano, Rhodes, plug-ins en analoge synts

Je ziet mij het meest achter een mooie vleugel of piano. Op de meeste albums bespeel ik deze dan ook. Ik bespeel ook nog meer. Over die diverse instrumenten hier nu mijn verhaal.

Rhodes Vanaf mijn 5de was er bij ons in huis een piano. Op mijn twaalfde ging ik in de lokale big band spelen. Op een buitenoptreden toen ik 14 was, was er een keer geen piano voorradig. Big Band leider Bart Bijleveld had iets anders voor me geregeld. Een van zwarte tolex voorzien toetseninstrument. Toen ik de toetsen aanraakte was ik meteen betoverd. Het had een bijzondere sound. Ik herkende hem van platen die ik had. Niet veel later zou ik zelf een Rhodes tot mijn beschikking hebben.
eerste-keer-rhodes
Later heb ik er nog een gekocht voor reserve onderdelen, en het moment dat ik een suitecase Rhodes kon bemachtigen heb ik dat ook gedaan. 500 gulden! En de sloop Rhodes 225 gulden. Tja, ten tijde dat ik verknocht was aan de magische eerste elektrische piano gemaakt van vliegtuigonderdelen door meneer Harold Rhodes, wilde eigenlijk niemand hem meer hebben. Eind jaren 80, begin jaren 90 was hij uit de mode. Ik kan me herinneren dat pianist Bertil Bustra en ik de enige waren die hem bespeelde tijdens mijn periode op het Hilversums conservatorium. Nu zijn ze niet meer aan te slepen en wil iedereen er weer een. Tot ongeveer 10 jaar geleden sleepte ik het kolossale onhandelbare apparaat mee tijdens optredens. Vaak werd ik voor gek versleten. Maar de sound en het plezier dat ik er aan beleefde was het me waard. Inmiddels was ik al in het bezit van een 3de Rhodes, die ik gebruikte voor onderdelen. Ik had deze voor 225 gulden op de kop getikt.
rhodes scaled

Voor de opnames van de sessie’s voor Qubic Music heb ik de sound helemaal getweakt. Omdat het allemaal mechanisch is, heb je de mogelijkheid de klank naar smaak te intoneren. Zij bestaat net als bij een piano middels hamers en snaren (bij een rhodes zijn dat ijzeren staafjes tines genaamd). En halverwege de opname periode heb ik zelfs de hele binnenkant van de rhodes van de ene met de andere verwisseld. Omdat de tines een ander karakter hebben.

20140531 DSC 7832

Ook de vleugel die Jasper voor zijn studio heeft gekozen, hebben we onder handen laten nemen, om de sound en speelplezier te optimaliseren. Daarvoor lieten we Matthijs Jongepier opdraven. Tijdens de opnames van mijn album “Awakenications” heb ik hem leren kennen. Lees hier het blog over onze eerste ontmoeting.

Rond de jaren 90 kwam ik voor het eerst met synthesizers in aanraking. In mijn vorige blog vertel ik over de extra dimensie die het mij gaf in combinatie met het opnemen op de computer. Voor het album Centre of the Innerself heb ik naast de prachtige vleugel en mijn eigen suitcase rhodes gebruik gemaakt van analoge synthesizers van Rene Schardt. Hij heeft een bijzondere collectie vintage instrumenten die een zeer warme sound geven.

Waldorf Microwave, Hammond B3 Roland MKS-80, Elka Synthex, Moog Minimoog, Korg Mini 700s, Roland JX8P, Oberheim OB-Mx, Prophet 10,Suitecase Rhodes, Omnisphere, Akai Advance, Korg M1, Korg Wavestation sr, Roland JV1080 en Yamaha CP1.

Plug-ins

Naast al deze bijzondere gear, heb ik ook gebruik gemaakt van de nieuweste technieken op het synthesizer gebied. Tegenwoordig heb je de mogelijkheid om hele gave sounds te creëren op d computer. Met een keyboard stuur je dan de plug-ins aan. En hier heb ik iets unieks kunnen maken. Het hergebruiken van eigen opgenomen track een nieuwe sound maken. Dat was nog niet eerder mogelijk. Met de Omnisphere van Spectrasonics kan dat. En hoe? Dat laat ik in dit filmpje zien.

Armand van Middendorp

Armand van Middendorp

Eerste hulp bij componeren

“Pfff, sta ik toch in de ochtendspits”

didi 001Ik spreek rond 2002 of 2003.
Smartphones en Ipads waren er nog niet.
Ik kreeg een sms.
“Pfff, sta ik toch in de ochtendspits”
Op zich geen ongewone zaak voor veel mensen.
Maar in dit geval kwam ik niet meer bij van het lachen.
De sms was afkomstig van Armand.
Hij was net met zijn drumstel achter in zijn auto bij mij vanuit Weesp weggereden naar zijn huis in Harmelen.
De avond ervoor hadden we een optreden met een “coverband”.
Dat wil zeggen, ik geloof dat deze specifieke avond alleen Armand en ik de enige vaste leden van de band waren. De rest waren invallers.
Zoals wel vaker, reden wij samen naar optredens.
En niet ongebruikelijk belandden we, na thuis te zijn gekomen en mijn spullen te hebben uitgeladen, in mijn woonkamer tussen alle cd’s, minidisks (tja wie weet nog wat dat is…) en misschien nog cassettebandjes (al waren het maar de legendarische live radio opnames van het jazzprogramma “Tros Sesjun”).
We konden uren allerlei muziek luisteren en elkaar van alles laten horen.
Er was wel weer een nieuwe cd van een van onze helden uit!
Of de een kende een legendarische plaat uit de oude doos die beslist gedraaid moest worden.
Meestal ging dit gepaard met uitgebreide verhalen die een van ons van de overlevering kende.
Kleine en grote weetjes.

een uurtje of 2 of 3 ging de eerste schijf in de cd speler.

Muziek een onuitputtelijke bron die bijna ouder dan de mensheid is.
Ook werden de gesprekken regelmatig filosofisch.

Zo ook deze nacht. Ik schat dat we een uurtje of 2 of 3 bij mij thuis de eerste schijf in de cd speler stopte. De vloer van de woonkamer lag na verloop van tijd bezaaid onder de jewelcases met prachtige boekjes met veel achtergrondinformatie over de muziek, het ontstaan van het album en

achtergrond van de musici, de verhalen bij de muziek en de vertolkers ervan. De passie waarmee doorgaans onze helden ons wisten te raken, inspireren en ontroeren.
Inmiddels werd het buiten alweer licht en de vogels waren begonnen aan hun eigen wijsjes.
Een bakkie koffie werd nog genuttigd (we dronken eigenlijk de hele nacht thee, sapjes of fris) en Armand vertrok richting huis.
Ik rookte nog een peukje, draaide nog een plaatje voor het slapen gaan en toen kreeg ik het
sms-je “de ochtendspits.”

oct05_12

De nachtelijke sessies na optredens zijn me zeer dierbaar. Dit hebben we toch best lang en vaak volgehouden. De tijd verstreek. Ondertussen hadden we wat verschillende bandjes met mijn eigen muziek gehad.
De coverbands verruilden we voor andere muzikale werkzaamheden.
Armand heeft zijn drumkwaliteiten een impuls gegeven door naar New York bij het drummers collective te gaan studeren.
Ikzelf meer richting muziek waar mijn passie meer tot zijn recht kwam en de tijden wat christelijker werden. Alhoewel ik nog geregeld tot de late uurtjes muziek maakte.
We raakten elkaar een beetje uit het oog door onze verschillende werkzaamheden.
Maar de drukke werkzaamheden met diverse andere groepen waar ik de kost mee verdiende eisten de meeste tijd op.

Andere tijden, tijd om passie te manifesteren.

Tot een aantal jaren geleden ik een telefoontje van Armand kreeg.
Hij was inmiddels bezig met het componeren van zijn eigen muziek en hij wilde daar graag van mij input voor krijgen.
We spraken af en pakten de draad weer op alsof het gisteren was.
Ik was inmiddels ook veel meer met mijn eigen composities aan het doen.

Wat is er mooier dan mensen met een passie en een missie?
Elkaar inspireren, delen en samenwerken.
Wow! Wat een kracht.
Armand kwam met zijn schetsen van eerste ideeën die hij in de computer had uitgewerkt met keyboards. Ik hoorde al prachtige dingen.
Hij vertelde over het proces, de ontwikkeling en zijn onzekerheid en waar hij in vast liep.
En ik zat te bedenken, hoe help ik hem het meest?
Als ik naar mijn eigen proces kijk, als musicus en al helemaal als componist en arrangeur, denk ik terug aan een van mijn inspirerende docenten Rob Madna.
Al van kinds af aan maakte ik mijn eigen creaties.
Spelenderwijs ontwikkelde ik mijn eigen wijs.
Eenmaal op het conservatorium beland bleef ik componeren.
Ontwikkelde het in een stroomversnelling.

“het leek wel een compositie examen”

Ik wilde eigenlijk ook compositie gaan studeren, naast mijn hoofdvak piano.
Rob weerhield me hiervan. Hij was van mening dat ik dan volgens regeltjes zou gaan bedenken.
En hij omarmde mijn oorspronkelijkheid en zuiverheid in het componeren en arrangeren.
Ik nam nl geregeld eigen werk mee.
Wij bereidden het overgangsjaar van 4 naar 5 zo voor, dat ik daar allemaal jazz standards liet horen. Om vervolgens vrij te zijn op mijn eindexamen eigen composities te spelen.
Frans Elsen gaf als commentaar tijdens de nabespreking: “het leek wel een compositie examen”.
Een beter compliment kon ik achteraf niet krijgen.

Maar even terug naar Rob.
Wat was nou hetgeen hij mij meegaf?
Wat was de achterliggende boodschap om juist geen compositie te mogen gaan studeren van hem?
Het was niet het feit dat hij me geen goede componist vond. Nee, integendeel.
Ik nam mijn stukken mee en op kleine details na liet hij ze ongemoeid.
Het grootste cadeau wat ik van hem kreeg was: de ruimte.
Het vertrouwen om op mijn innerlijke wijsjes af te stemmen.
Ruimte om mijn intuïtie te volgen.
Op mijn muzikaal voorstellingsvermogen af te stemmen.
Oorspronkelijk te zijn.
“Er valt nog genoeg te verzinnen” was een zin die hij veel bezigde.
En hij gaf vooral af op musici die niet iets eigens te vertellen hadden.
Niet intuïtief componeerden en speelden.

“als ik dit doe dan klopt de theorie niet meer”.

didi 044Die wijze lessen neem ik de rest van mijn leven mee.
En niet alleen in de muziek.
En in dit geval met de hulpvraag van Armand, hem te coachen bij zijn eigen muziek, heb ik deze principes ook toegepast.
Hij had zelf supergave ideeën, waar hij alleen zo nu en dan mee vast liep.
Of onzeker werd, aangezien hij een aantal boeken aan het raadplegen was over componeren.
Hij is als drummer minder in aanraking geweest met muziekstructuren als harmonie en melodie.
Dat wil zeggen, als drummer maak je uiteraard altijd onderdeel uit van het geheel, waar dat wel het geval is. Met andere woorden: het muzikaal voorstellingsvermogen is er.
De kunst was om die te vertalen.
Maar ja om dat om te zetten naar muzieknoten en klanken zodat andere musici het kunnen verklanken, nodigde hem uit zich hier in te verdiepen.

Ik heb bewust weinig tot geen suggesties gegeven om zijn oorspronkelijkheid zo puur mogelijk te houden. En om hem aan te spreken op wat anders.
Op een van de sessies vertelde hij: “hier kom ik niet verder. Ik kan dit doen en dat en als ik dit doe dan klopt de theorie niet meer”.
Ik richtte de aandacht op meer te vertrouwen op waar zijn eigen muzikale voorstellingsvermogen hem naartoe leidde.
Ga eerst maar doen wat je hoort en zelf voelt.
Laat dat je kompas zijn. Dan kan je altijd vandaar gaan bijschaven of sturen.

Ik twijfelde zelfs of hij was afgehaakt

Er ging een tijdje over heen voor dat hij weer kwam.
Ik twijfelde zelfs of hij was afgehaakt.
Maar na een aantal maanden hing hij weer aan de lijn.
Of ik weer tijd voor hem had.
En hij kwam binnen met alle stukken waar hij sindsdien mee bezig was gegaan.
Wow, wat een resultaat!
Het was precies de vinger op de zere plek geweest!
Door hem de ruimte en vertrouwen te geven zijn eigen muzikaliteit te volgen had hij nu toch echt allemaal prachtige stukken gemaakt.
Maar nu mocht ik flink aan de bak om als pianist toetsenist het allemaal in te gaan studeren.
Pffff…… Had ik nu maar meer invloed uitgeoefend in zijn compositieproces.
Sommige dingen waren echt pittig om uit te voeren, hahaha.

“Hé, wij hebben ooit een keer het genoegen gehad samen te hebben gespeeld”

Na een proces van een paar jaar was het dan zo ver.
Samen met een bassist die hij bij hun (lees onze) ontmoeting had leren kennen al wist “met hem wil ik toffe dingen gaan doen”.
Paul Berner was de bewuste “ochtendspits klus” de inval bassist geweest in de coverband.
En wat voor een bassist.
Zijn sporen ruimschoots verdiend met grootheden als Lionel Hampton en Monty Alexander.
En als bandleider met eigen werk.
Samen hebben we de cd “the southern stone” opgenomen in Qubic Studio van Jasper Bom.
En ik ben echt supertrots dat ik op meerdere fronten heb mogen bijdragen aan dit alles.
Zondag 10 januari is de presentatie van dit prachtige album.
En dan speelt Folker Tetteroo mee op gitaar.
Bij de eerste repetitie voor de presentatie en hernieuwde kennismaking tussen Paul en Folker.
“Hé, volgens mij hebben wij ooit een keer het genoegen gehad samen te hebben gespeeld”.
……..
Juist ja.
Folker viel ook in bij de coverband Luigi’s die avond.

10534528_885546948198635_1444647379943998599_n

Armand van Middendorp

Armand van Middendorp

Eerste hulp bij componeren "Pfff, sta ik toch in de ochtendspits" Ik spreek rond 2002 of 2003.Smartphones en Ipads waren er nog niet.Ik kreeg een sms."Pfff, sta ik toch in de ochtendspits"Op zich geen ongewone zaak voor veel mensen.Maar in dit geval kwam ik niet...

lees meer

Muziek maken in het moment

Muziek maken in het moment

Als pianist componist arrangeur heb ik veel projecten samen met diverse mensen gewerkt. Voor dit album was ik helemaal alleen. Ik kon met mijn aandacht volledig naar binnen, naar de muziek gericht. Alle vrijheid en ruimte. Een bijzondere gewaarwording. De stilte van de studio en de vleugel en ikzelf. Verstillende klanken. Uit het niets laten ontstaan. Geïnspireerd in het moment. Met de ervaringen en muzikale bagage van het leven.

Het album bestaat uit eigen composities en instant composing. Dit betekent dat ik ter plekke de compositie in de stilte van de studio met alleen de vleugel en mijzelf heb laten ontstaan. En uit composities die ik zelf geschreven heb en geïnterpreteerd in het moment van spelen in de studio.Ook hierin zit de vrijheid en het intuïtieve piano spelen. De muziek is van meditatief, verstillend, tot dynamische creaties.

In een totaal ontspannen staat van zijn. State of mine. De titel staat voor de spiegeling van alles om ons heen. Je eigen bewustzijn. Alles wat je ziet ervaart ben jezelf. Alles is een weerspiegeling van jezelf. De dingen die je raken. De emoties. Wat voor een ander fijn is, kan voor jou wel helemaal niet fijn voelen. Dat zegt alles over jezelf.

State of Mine staat voor het spiegelen van al deze gewaarwordingen. De muziek raakt, ontroert, ontspant, of roept juist weerstand op. Door jezelf hieraan compleet over te geven kom je in een bepaalde staat.
“State of Mine” gun jezelf een moment van zijn. Alles wat jij ervaart is ook iets van jou. Een album om bij te ontspannen, ontladen en weer energie op te laden. De compositie “The Power of the Heart” is mijn eigen wijs opgedragen aan alle spirituele denkers, schrijvers en wetenschappers. Geïnspireerd op de boodschap van de film “The Power of the Heart” van Baptist de Pape.

 

State of Mine

Lees hier meer over de drieluik van Qubic Music en intuitief piano spelen

Muziek maken in het moment

Muziek maken in het moment

Als pianist componist arrangeur heb ik veel projecten samen met diverse mensen gewerkt. Voor dit album was ik helemaal alleen. Ik kon met mijn aandacht volledig naar binnen, naar de muziek gericht. Alle vrijheid en ruimte. Een bijzondere gewaarwording. De stilte...

lees meer

Qubic Music drieluik

Qubic Music drieluik

Qubic Music. Een samenwerking tussen geluidstechnicus Jasper Bom en musicus Michiel Buursen. Wat begon als een experiment, mondde uit in een 3 luik. Samen met 10 musici hebben wij dit in 3 unieke albums weten te vangen.“Centre of the innerself” Dit album bestaat...

lees meer

De studio in met een oud huisgenoot

De studio in met een oud huisgenoot

Man in pak.

Begin jaren 90 leerde ik JD Walter kennen. De eerste keer dat ik hem zag was in het oergezellige maar oude vervallen barak van het Hilversums conservatorium op de Groest. Ik zat koffie te drinken en zag een jongeman keurig netjes in pak met aktetas binnenkomen. Hij sprak me aan in het Engels. Hij bleek speciaal voor de vocalist Deborah Brown naar Nederland te zijn gekomen.Hij zou een jaar bij haar gaan studeren. We hebben een tijdje over van alles en nog wat gekletst. Ik zag hem daarna geregeld in Hilversum en toen er plek kwam in mijn toenmalige studentenwoning, stelde ik voor dat hij daar kon komen wonen.Zo geschiedde.

Hij had niet veel spullen,een 19 inch rack en ik meen een Roland versterker. Hij at graag Amerikaanse pindakaas en hele lekkere pancakes, die hij in de American foodstore in Hilversum kocht.

We maakten samen veel muziek.
Studeerden veel samen. Ik begeleide hem geregeld bij Deborah thuis tijdens de zeer bijzondere lessen. Hij was in de States opgeleid als ieder andere instrumentalist die jazz studeert.Een zeer bijzondere musicus die meer is dan een vertolker van songs. Met veel effectapparatuur en loopapparaat maakt hij de meest fraaie muziek.

 

jdmbtrio studio

Hij kan improviseren en scatten als een trompettist of saxofonist. We luisterden heel veel muziek, Konden letterlijk hele chorussen van Dexter Gordon, Miles Davis en nog veel meer platen die me nu even niet te binnen schieten meezingen.
Een bijzondere vriendschap is een feit.
JD verliet Nederland weer, en nu, ruim 20 jaar later, kruisden onze paden elkaar weer.
JD toert over de hele wereld en is meerdere malen per jaar als docent in Groningen te vinden aan het prins Claus conservatorium.

Na een spontane avond sessie ontstond het idee om een album te gaan maken met standards van “the American songbook”.

Samen met mijn trio bestaande uit: Michiel Buursen:piano & rhodes; Jasper Somsen :bas;
Wim Kegel
: drums

Waar we 2014 het album “Awakenications” mee uitbrachten zijn we anderhalve dag de Qubic Studios ingedoken om dit vast te leggen.

“Speak low” is een groovy arrangement met een tag aan het einde van het eerste thema.
JD heeft ooit een prachtige tekst op “Dolphin Dance” van Herbie Hancock gemaakt. Op dit album heeft het zijn première. Het is een heel avontuurlijk open stuk geworden vol diepgang en fraai samenspel.

Tijdens JD’s eerste verblijf in Nederland introduceerde ik hem de standard “My Ideal“. Deze song hebben we veel samen gespeeld. En JD heeft deze al eerder opgenomen. Voor dit album heb ik een zeer ingetogen arrangement geschreven met harmonische fraaie wendingen die het stuk een totaal ander perspectief geven.

“What a difference a day makes” start met JD en Jasper Somsen samen. Na het rubato begin en pianosolo laat JD zijn kunsten als improvisator horen.

Een compositie van mijzelf “Anemones blush” is de uitzondering op dit album als het om standards gaat.

JD kwam op het idee om een prachtige tekst van de fameuze dichter Roemi te gebruiken voor deze suite bestaande uit 3 delen.

“But not for me” een Gerschwin standard en het arrangement lag al jaren op de plank om op dit album gebruikt te worden.

Lees hier meer over de drieluik van Qubic Music, en arrangementen.

Muziek maken in het moment

Muziek maken in het moment

Als pianist componist arrangeur heb ik veel projecten samen met diverse mensen gewerkt. Voor dit album was ik helemaal alleen. Ik kon met mijn aandacht volledig naar binnen, naar de muziek gericht. Alle vrijheid en ruimte. Een bijzondere gewaarwording. De stilte...

lees meer

Qubic Music drieluik

Qubic Music drieluik

Qubic Music. Een samenwerking tussen geluidstechnicus Jasper Bom en musicus Michiel Buursen. Wat begon als een experiment, mondde uit in een 3 luik. Samen met 10 musici hebben wij dit in 3 unieke albums weten te vangen.“Centre of the innerself” Dit album bestaat...

lees meer