Thelonious Monk 100 jaar
Michiel Buursen trio Jasper Somsen Wim Kegel

Als puber raakte ik verslingerd aan de jazz, naast klassieke muziek, die mij tot mijn tienerjaren de liefde voor de muziek heeft gebracht. 1 van de momenten die me altijd bij zal blijven, is een repetitie bij Torsten, de bassist van 1 van mijn jazz ensembles. Hij draaide een langspeelplaat van Monk. Een pianist die allemaal eigen werk vertolkte. En wij speelden enkele van zijn stukken.

Tijdloze geest

In de muziekgeschiedenis tussen alle grootheden, componisten, maestro’s en virtuozen zijn er altijd een paar die op de 1 of andere manier van de buiten category zijn. Die hun eigen plek opeisen. Naast alle kenmerken van de andere invloedrijke en meesterlijke smaakmakers van het muzikale speelveld. Die zo eigenzinnig authentiek en onnavolgbaar zijn. Thelonious Sphere Monk was er daar 1 van. Opgroeiend te midden van de pioniers van het bebop tijdperk, voegde hij iets toe waarmee hij tijdloos was en is. Wars van alle conventies, dogma’s en stijlen. Zijn melodieën overstijgen de horizontale en verticale manier van denken. Zijn harmonische vondsten reiken verder dan de standaard sequensen. Hij werkte samen met alle grote der aarde uit die tijd. En maakte ook mensen groot met het vertolken van zijn composities. Soms, recht, bonkig en hoekig, dan weer lyrisch, melancholisch. Dynamisch en contrastrijk. Alle kleuren vind je in zijn muziek terug.

Films

Zijn compositie Round Midnight stond midden jaren 80 weer helemaal in de belangstelling. In 1987 verscheen de gelijknamige film, met in de hoofdrol geen acteur maar jazz saxofonist Dexter Gordon. En de muzikale eindverantwoordelijke was niemand minder dan Herbie Hancock. Mocht je de film nog niet kennen, zeker een aanrader.

Een andere bijzondere documentaire/film volgt een tijd lang de componist eind jaren 60. De titel draagt tevens de naam van 1 van zijn composities. Straight No Chaser.

Inspiratie voor generaties na hem

Vele musici zijn door hem geïnspireerd.Er zijn talloze homages van vermaarde musici. En er is een hele prestigueze Amerikaanse jazz award naar hem vernoemd. Deze is door collega’s en oud medestudenten van mij aan het Hilversum’s conservatorium gewonnen, namelijk Jesse van Ruller en Michiel Borstlap. Als jonge componist ben ik door het genie Monk geïnspireerd geraakt, en componeerde een blues in de “geest” van hem. Dit eigen werkje heb ik tijdens mijn toelatingsexamens in Enschede (vooropleiding) en het conservatorium in Hilversum gespeeld. Het eerbetoon is ook terug te vinden op mijn trio album “Awakenications”. De compositie is getiteld: Alias Monk. Vandaag is het 100ste geboortedag van Thelonius Monk.

lees hier meer over andere leermeesters en het album Awakenications

Scheitelen

“Hoe kan dat nou, het lijkt wel of alles vals begint te klinken?” hoor ik enigszins paniekerig in mijn koptelefoon, terwijl ik een Rhodespartij voor de cd Colors of Jazz van Katelijne van Otterloo in de Pouwer Sound studio inspeel. Hmm, dacht ik bij mezelf, dit heb...

lees meer

20131212 DSC 4869

Wim Kegel

Michiel Buursen muziek & producties · Podcast Eigen Wijzen Aflevering 7: Wim KegelAflevering 7: Wim Kegel. Hij speelt mee op de albums “Dualogy Michiel Buursen plays Jobim”, “Awakenications”, “Standards At Qubic” Ken Ishiwata’s 30’th Anniversary.Lees hier onder...

lees meer

Wim Kegel

Chet Baker

13 mei 1988. ik was 15 jaar. Ik zat boven op zolder op donderavond/nacht te luisteren naar Tros Sesjun. Het was een jubileumuitzending, ik meen 25 jaar. Archie Shep speelde met de fantastische pianist Horace Parlen (27 februari vorig jaar overleden). Cees Schrama...

lees meer

Chets-heaven

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Share This